Na de Posbank nu eens een kijkje gaan nemen op een heel ander stuk Veluwe. Het Kootwijkerzand, een stukje savanne in Nederland. Eén van de grootste zandverstuivingen in ons landje. Net als bij de Posbank heb je zo het idee dat je heel ergens anders in de wereld wandelt.
Na een kort stukje bos kwamen we aan op de zandverstuiving en ja hoor... druppels! Een snelle blik op de buienradar en ik zag een smalle maar hevige regen band mijn kant op komen. Samen met Takkie maar even in de bosrand onder een paar bomen geschuilt tot het over was. Op deze foto zie je hoe hard het naar beneden kwam, even zag je de overkant haast niet meer!
Image
Toen ik aankwam scheen het zonnetje nog, je ziet de zon rond mijn auto nog. Gelukkig waaiden de buien snel over en konden we nog even genieten. Voor Takkie was het wel fijn die regen, want het zand werd er iets steviger door en hij zakte er niet zo snel meer in met zijn korte pootjes :D

Ga je naar het Kootwijkerzand, zoek dan één van de twee parkeerplaatsen op de kaart. Ik kende de weg niet goed en ben op de Duinweg gaan parkeren. Dit is een hobbelige zandweg met veraderlijke kuilen kwam ik achter. De parkeerplaatsen zijn goed bereikbaar en naast de zandverstuiving. Zo ben je ook de inwoners van Kootwijk zelf niet tot last.

De parkeerplaats 'Uitkijketoren' aan de westzijde ligt bijna aan de voet van de uitkijktoren op het Kootwijkerzand, die ik nu dus helaas gemist heb. Volgende keer!
Parkeren op de Duinweg is geen goed idee
Image
De afwisselende wolken en zon zorgden ook hier voor veel kleurspelingen op het zand, net waar je keek en hoe de zon stond was het geler of witter en de grote stukken met kort gras en mos zorgden voor nog meer kleur variatie. Al met al toch een hele mooie wandeling!